Jak RolePark oblicza rotację i eNPS
Dwie metodologie stojące za wskaźnikami kadrowymi RolePark. Wzór, co wchodzi do licznika i mianownika, przykład obliczeń oraz — osobno — granice, poza którymi liczba przestaje być porównywalna.
Rotacja pracowników
Rotacja za okres = liczba odejść w tym okresie ÷ średnie dzienne zatrudnienie w tym samym okresie × 100, zaokrąglone do jednego miejsca po przecinku.
Mianownik to średnia z dziennych stanów zatrudnienia, a nie zatrudnienie na początku czy na końcu okresu. W firmie, która rośnie lub się kurczy, każdy z krańców zniekształca wynik: ta sama liczba odejść podzielona przez mniejsze zatrudnienie początkowe daje wyższy odsetek niż te same odejścia podzielone przez większe zatrudnienie końcowe. Uśrednianie po dniach eliminuje ten wybór.
Przykład obliczeń. W ciągu kwartału odeszły cztery osoby. Zatrudnienie wynosi około 50, a w połowie kwartału przyjęto dziesięć kolejnych osób. Średnie dzienne zatrudnienie w kwartale wynosi 55. Rotacja = 4 ÷ 55 × 100 = 7,3%. Przy zatrudnieniu początkowym (50) jako mianowniku wyniosłaby 8,0%; przy końcowym (60) — 6,7%. Różnica między tymi wariantami jest większa niż wiele rzeczywistych zmian, więc sposób budowy mianownika ma takie samo znaczenie jak same dane.
- Wskaźnik dotyczy wybranego okresu i NIE jest przeliczany na rok. Kwartalne 7,3% to nie „29% rocznie”: przeliczenie na rok zakłada, że reszta roku przebiegnie tak samo, a tego nie wiemy.
- Gdy brak danych za okres, wskaźnik jest pusty, a nie równy zeru. Zero oznaczałoby „nikt nie odszedł”, a to inne stwierdzenie.
- Licznik obejmuje każde zatrudnienie zakończone w okresie, w tym współpracowników kontraktowych i stażystów. Jeśli oczekujesz klasycznej rotacji wyłącznie dla stałego personelu, ta liczba będzie wyższa, niż się spodziewasz.
- Dostępny jest podział według powodów odejścia względem tego samego mianownika, z uczciwą resztą „nie podano powodu”, która nie jest rozdzielana na pozostałe kategorie.
- Obok wskaźnika możesz otworzyć wyjaśnienie: wzór opisany słowami, co obliczenie obejmuje i wyklucza, oraz wersję metodologii. Jeśli metodologia kiedykolwiek się zmieni, starsza wersja pozostanie przypisana do okresów, w których była stosowana.
eNPS i jak chroniona jest anonimowość
eNPS korzysta ze standardowej skali: 9–10 promotorzy, 7–8 pasywni, 0–6 krytycy. Wynik to odsetek promotorów minus odsetek krytyków — liczba całkowita od −100 do 100. Pasywni nie są uwzględniani w liczniku, ale są uwzględniani w mianowniku — dlatego ich udział obniża wynik i nie jest to błąd obliczeń.
Anonimowość wynika tu z budowy bazy danych, a nie z obietnicy w interfejsie. Tabela odpowiedzi nie ma pola osoby: żadnego użytkownika, zatrudnienia ani zaproszenia — tylko edycja ankiety, ocena, odpowiedzi, komentarz, dział i przedział stażu. Kto odpowiedział, wie osobna tabela zaproszeń, a aplikacja nigdy nie łączy tych dwóch tabel. Odpowiedzi nie mają też znacznika czasu, więc nie da się odtworzyć kolejności, w jakiej wpływały.
Przekrój jest pokazywany dopiero od pięciu odpowiedzi. Jeden próg nie wystarcza: ukryte przekroje można by wyliczyć, odejmując widoczne od sumy. Dlatego ukrywane są również najmniejsze widoczne przekroje, dopóki ukryte łącznie nie osiągną pięciu odpowiedzi. Ten sam próg obowiązuje w analityce, więc nie da się go obejść za pomocą innego wykresu.
- To NIE jest tajne głosowanie. Każdy, kto ma dostęp do bazy danych, widzi obie tabele; ochrona polega na tym, że powiązanie między nimi nie istnieje w danych, a nie na zakazie zaglądania do nich.
- Komentarze tekstowe są pokazywane tylko powyżej progu i są oddzielone od kolejności odpowiedzi.
- Udział jest raportowany jako trzy osobne liczby — zaproszeni, rozpoczęli, odpowiedzieli — a nie jeden „wskaźnik odpowiedzi”. Ktoś, kto otworzył formularz i go zamknął, to nie to samo co ktoś, kto nigdy go nie otworzył.
- Ankiety włącza platforma: domyślnie w części HR dostępna jest tylko sekcja Pracownicy.